„Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz?” – tym pytaniem Psalmisty (z Psalmu 8.), 1 lipca 1875 r. rozpoczyna swój Dziennik Duchowy bł. Franciszek Jordan. Pierwsze jest więc pytanie skierowane do Boga. Inwokacja będąca początkiem dialogu. Rozmowy serca z Sercem. I głębi z Głębią. Pytanie. „Czym jest człowiek?” – to pytanie ontologiczne, egzystencjalne. Podczas gdy … [Czytaj dalej…]
„Ta piękna i mądra książka to zaproszenie do przeżycia wielkiej przygody wiary. Wiary żywej, głębokiej i rozumnej.” — czytamy na tylnej okładce i muszę zaświadczyć (z osobistego doświadczenia), że są to prawdziwe słowa. Był 2011 rok. Oczekiwaliśmy pierwszego dziecka. Choć oboje byliśmy ochrzczeni, to nasze wychowanie w wierze zakończyło się na młodzieńczym etapie. Dodatkowo mieliśmy … [Czytaj dalej…]
Siedzieliśmy w samochodzie w czwórkę, ale nagle jedna z nas stwierdziła: „Ale tu tłok! Jest nas ośmioro!” Konsternacja reszty i myśl: „O czym ona mówi?”. Jak często pamiętamy, że wszędzie tam, gdzie przebywamy, jesteśmy my i nasz Anioł Stróż? Ale powiedzmy wprost, bez koloryzowania i fantazjowania: trudno poznać i pokochać to stworzenie, którego nie widzimy, … [Czytaj dalej…]
„Kiedy zbliżały się trzynaste urodziny Janka, przystąpił on do Pierwszej Komunii Świętej. Uczestników uroczystości zdziwiło jego niesforne zachowanie. No może nie byli bardzo zaskoczeni, bo młody syn państwa Jordanów miał żywy temperament i często psocił. (…) W czasie uroczystości komunijnej proboszcz surowo upomniał Janka za jego zachowanie, ale chłopiec tłumaczył się, że nie miał innego … [Czytaj dalej…]
Dziennik duchowy nigdy nie jest wykalkulowanym, zaplanowanym dziełem literackim. To surowy tekst – nieidealny, nieprzewidywalny i na wskroś prawdziwy, bo towarzyszący zarówno w stanach łaski jak i utrapienia. Święci spisywali dzienniki, które dla nas, poszukujących ścieżki do Nieba, są drogowskazem i swoistym reportażem o stanie duszy spotykającej Boga. Ale czym były dla samych autorów? Czasami … [Czytaj dalej…]
„W tym samym momencie, w którym przyklękamy przed Bogiem w geście adoracji, Bóg zbliża się i pochyla nad nami, by nas podnieść”. Zna serce człowieka tak dobrze, że wyprzedza nie tylko jego czyny, ale i świadomość. Nim zdamy sobie sprawę, że nasza reakcja na coś powodowana jest lękiem, Jezus staje przed nami, mówiąc: „Nie bój … [Czytaj dalej…]
„Apokalipsa! No koniec świata!” — mówimy, by wyrazić, że zdarzyła się katastrofa. Drżymy na myśl o końcu, a apokaliptyczne obrazy kojarzą się nam z istnym pandemonium. Czterej jeźdźcy apokalipsy niosą przez świat głód, zarazę, wojnę i śmierć, z nieba na ziemię spada deszcz meteorytów, morza i oceany wywodzą z brzegów, ziemia się trzęsie… ach! I … [Czytaj dalej…]
Naśladować Jezusa. Być jak Jezus. Do tego jesteśmy powołani, jako stworzeni na właśnie Jego obraz i podobieństwo. Ale często wydaje się nam, że Jezus jest dla nas nieosiągalny, że Jego przykład nas przekracza, a wymagania, które nam postawił, są… niedzisiejsze. Tomasz a Kempis przypomina nam na każdej ze stronic, że Bóg nie jest Bogiem abstrakcji, … [Czytaj dalej…]
Mnożymy modlitwy i nabożeństwa. Czytamy coraz więcej lektur duchowych. Wstępujemy do licznych wspólnot. Szukamy Boga bardzo łapczywie, a jednak z czasem spostrzegamy, że towarzyszy temu wszystkim jakaś pustka, brak i rozczarowanie. Wtedy wzmaga się w nas frustracja, bo przecież szukamy duchowej satysfakcji tak usilnie i długo, że efekty powinny być widoczne. Efekty. No właśnie. W … [Czytaj dalej…]
