Bł. Franciszek Jordan mówił: „Kiedy zagrażać wam będą wzburzone fale, kiedy będzie wam się zdawać, że toniecie, po- patrzcie na krzyż, a na nowo ogarnie was radość i na nowo będziecie walczyć i cierpieć.” Możemy odczuwać dysonans, próbując połączyć krzyż z radością. Jego widok wywołuje w nas raczej poczucie smutku lub lęku, a tu o. … [Czytaj dalej…]
Odkąd zaczęłam pracę nad książką o życiu bł. Franciszka Jordana, pojechanie w jego rodzinne strony pozostawało przez długi czas w sferze marzeń. Nie jeżdżą tam żadne zorganizowane wycieczki, nie dolatuje samolot, ani nie dojeżdża bezpośredni pociąg. Jedyną sensowną opcją wydawała się podróż samochodem, ale długo nie miałam serca wysuwać w domu taki propozycji. Zresztą słyszałam … [Czytaj dalej…]
„Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz?” – tym pytaniem Psalmisty (z Psalmu 8.), 1 lipca 1875 r. rozpoczyna swój Dziennik Duchowy bł. Franciszek Jordan. Pierwsze jest więc pytanie skierowane do Boga. Inwokacja będąca początkiem dialogu. Rozmowy serca z Sercem. I głębi z Głębią. Pytanie. „Czym jest człowiek?” – to pytanie ontologiczne, egzystencjalne. Podczas gdy … [Czytaj dalej…]
„Gdyby Jan zapowiadał samego siebie, Zachariasz nie odzyskałby mowy. Wraca mowa, albowiem rodzi się głos. Kiedy zapytano wtedy Jana, gdy zapowiadał już Chrystusa: „Kim jesteś? – odpowiedział – Jam głos wołającego na pustyni”. Jan jest głosem, natomiast Pan jest Słowem: „Na początku było Słowo”. Jan jest głosem na krótki czas; Chrystus Słowem od początku – … [Czytaj dalej…]
Był piątek po oktawie Bożego Ciała. 16 czerwca 1848 roku, w biednym domu, we wsi Gurtweil nad rzeką Schlücht, w południowych Niemczech, blisko granicy ze Szwajcarią, przyszedł na świat drugi z trzech synów Notburgi i Wawrzyńca Jordanów. Kolejnego dnia ochrzczono chłopca w lokalnym kościele pw. Św. Judy Tadeusza i nadano mu imię Jan Chrzciciel (Johann … [Czytaj dalej…]
„Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu” — takie zadanie wyznaczył uczniom Jezus tuż przed wniebowstąpieniem. To zdanie odbiło się echem także w życiu pewnego Chrystusowego ucznia pochodzącego z małej niemieckiej wioski Gurtweil. Mając dwadzieścia siedem lat student Jan Jordan rozpoczął pisanie Dziennika Duchowego, a jednym z jego pierwszych wpisów było wołanie do … [Czytaj dalej…]
Bł. Franciszek Jordan w swoim Dzienniku Duchowym wielokrotnie powtarzał słowa Hymnu Te Deum: „Tobie Panie zaufałem, nie zawstydzę się na wieki”. Franciszek rozumiał, że taka ufność jest źródłem prawdziwego szczęścia. Ufność jest źródłem życia w prawdzie. I, paradoksalnie, ufność jest gwarantem zachowania w sobie człowieczeństwa. W Dzienniku słowo „ufność” powraca jak refren, jest odmieniane przez … [Czytaj dalej…]
„Niebo hojnie spuszczało wodę na włoską ziemię. Powietrze szarzało od gęstwiny smug” — zapisałam w nowo powstającej powieści o życiu bł. Franciszka Jordana. To zdanie otwiera nowy rozdział w życiu założyciela salwatorianów, który w 1878 roku przyjechał do Rzymu, by kontynuować studia językowe. Pierwsze kroki skierował wtedy do Campo Santo Teutonico (kolegium niemieckiego), w którym … [Czytaj dalej…]
Kiedy Jan Baptysta (Franciszek) Jordan — neoprezbiter na wygnaniu — rozpoczął studia językowe w Rzymie, nie liczył, że kiedykolwiek będzie mógł praktykować swoją wiedzę i umiejętności w terenie. Jego sytuacja finansowa była trudna — polegał na niewielkim stypendium (w perspektywie rocznej niewystarczającym nawet na wynajem pokoju) oraz na dobroduszności bliskich i przyjaciół. Kiedy otrzymał propozycję, … [Czytaj dalej…]
„Kiedy zbliżały się trzynaste urodziny Janka, przystąpił on do Pierwszej Komunii Świętej. Uczestników uroczystości zdziwiło jego niesforne zachowanie. No może nie byli bardzo zaskoczeni, bo młody syn państwa Jordanów miał żywy temperament i często psocił. (…) W czasie uroczystości komunijnej proboszcz surowo upomniał Janka za jego zachowanie, ale chłopiec tłumaczył się, że nie miał innego … [Czytaj dalej…]
